#97 Uit het bestuur

door Karsten Orth

Beste Springzaaders,

Rond midzomernacht bereikt het jaar z’n hoogste punt — letterlijk én figuurlijk. 

Hier in het antroposofische Zutphen vieren we dat met vuurspringen, muziek, dans en natuurlijk heerlijk eten. Toch bekruipt me ieder jaar weer hetzelfde gevoel: terwijl je nog nageniet van de eerste warme avonden, is de langste dag alweer voorbij. En terwijl de zomer begint, worden de dagen alweer korter. Juist dan als de zomervakantie begint.

In mijn moestuin beweegt alles in het ritme van de seizoenen. Natte periodes wisselen zich af met periodes van droogte, en elk voorjaar is weer het drukste moment: alles moet in april de grond in om later in het jaar te kunnen oogsten. Maar met de regen komen ook mijn liefste vrienden massaal tevoorschijn: duizenden naaktslakken die in één nacht alles opeten — sla, bonen, wortels, zonnebloemen, bloemen… daar waar in de avond nog planten stonden is de volgende dag niets meer te zien.

Er is dan een nieuw woord geboren in tuinland: “uitplantangst.” Durf ik het aan om mijn met zorg opgekweekte potjes uit te planten, wetende dat 70% het waarschijnlijk niet haalt? Zelfs emmers vol verzamelde slakken kilometers verderop loslaten lijkt slechts tijdelijk effect te hebben. Ze blijven terugkomen.

Maar ook dit jaar leer ik weer loslaten en acceptatie. Elk seizoen brengt z’n eigen balans. Waar de ene plant verdwijnt, verschijnt een ander spontaan en bloeit des te uitbundiger. De tuin is nooit leeg — hoogstens anders dan ik als mens het had bedacht. 

Ik wens jullie een zomer vol acceptatie, loslaten en verwondering, in het ritme van de natuur.

🌱
Ook binnen het bestuur verandert het seizoen. Onlangs namen we afscheid van Pjotr in Nijmegen. Binnenkort zwaaien we ook Maurice en Annemieke uit — met dank voor hun trouwe inzet. 

Zoals in de tuin ontstaat er daarmee ruimte voor nieuwe groei.

Heb je interesse om als bestuurslid mee te denken en te zaaien? Meld je bij Marc.

Namens het bestuur wens ik je een warme, levendige zomer,

Karsten