Het was een mooie dag in Friesland, Drenthe en Groningen met het Expertisenetwerk! Prachtig werk van Jos en Pauline gezien en fantastisch georganiseerd! Dank!
Alle foto’s van Marc vd Geer
Wij zijn Manuel en Tristan Lerchbaumer, broers en samen de oprichters van ‘Future Gardening’. Ons bedrijf zet zich in voor een groenere toekomst, met een focus op het vergroenen van schoolpleinen en het bevorderen van natuureducatie. Het is van groot belang dat kinderen opgroeien te midden van de natuur, maar net zo essentieel is het ontwikkelen van kennis over deze natuur. Hoe kun je iets liefhebben en beschermen als je het niet kent?
Daarom hebben we het programma ‘Natuurlijk Ontwikkelen’ gemaakt. Dit programma richt zich op het aanleggen van moestuintjes op schoolpleinen, vergezeld van een educatietraject dat kinderen leert hoe ze zelf kunnen kweken en verantwoordelijkheid kunnen dragen voor de natuur om hen heen.
Links Manuel en rechts Tristan
Zoekkaarten die uitnodigen om de natuur te ontdekken op – en rondom het schoolplein
Kinderen bij de moestuinen op een lesdag van Natuurlijk Ontwikkelen
Sinds dit jaar werken we samen met de gemeente Alkmaar aan de missie om alle schoolpleinen in Alkmaar te vergroenen en te voorzien van bomen. Samen streven we naar een groenere en educatieve omgeving voor de toekomstige generaties.
David Attenborough deed ooit de uitspraak; If children don’t grow up knowing about nature and appreciating it, they will not understand it. And if they don’t understand it, they won’t protect it. And if they won’t protect it, then who will? Dit geeft precies aan wat ons motiveert om bij te dragen aan een betere toekomst. Onze krachten om dit te realiseren komen voort uit een bijzondere samenwerking tussen het realiseren van groene speelomgevingen en de ontwikkeling en uitvoering in educatie. Hierdoor slaan we een nieuwe weg in, en creëren we een groene beweging buiten én binnen de scholen.
Een beeld uit de videoreeks die onderdeel is van ons programma Natuurlijk Ontwikkelen
We ontwerpen zoekkaarten, buiten activiteiten, videoreeksen over de werking van de natuur en geven aansluitende lessen om de cirkel rond te maken. Hierover, en natuurlijk onze projecten buiten het klaslokaal, delen wij regelmatig via ons Instagram-platform.
Speelbos in bloei op de Kennemerpoort
Met veel plezier stel ik mezelf voor als nieuwe partner!
Mijn naam is Sandra van den Beuken en ik ben als zelfstandig ontwerper actief in de provincie Limburg. Zelf ben ik woonachtig in Zuid-Limburg aan de rand van het bijzondere bronnenbos; het Bunderbos. Mijn grootste inspiratiebron is de natuur; dat zie je terug in de pleinen die ik ontwerp maar ook in projecten die ik samen met partner beeldend kunstenaar Stefan Cools ontwikkel.
Met mijn bedrijf streef ik er naar om de natuur dichter bij de mens te brengen. Dit doe ik veel op verschillende manieren.
Mijn projecten dragen actief bij aan meer natuur in de directe leefomgeving van mensen; het vergroenen van schoolpleinen, inrichten van regeneratieve boerderijen en erfinrichtingen, natuurinclusieve wijken en het vergroenen van de stedelijke omgeving. Naast mijn eigen praktijk werk ik samen met mijn partner aan kunst- en participatieprojecten die het verhaal van het landschap vertellen, zoals recent ‘De Weerd – Mini Maaseiland’ bij het Bonnefantenmuseum. En ik sta aan de basis van Stichting The Butterfly House waarmee we projecten ontwikkelen op het snijvlak van kunst, erfgoed, natuur en landschap.
Van origine ben ik opgeleid als bouwkundig architect, maar mijn afstudeerproject (een stedelijk educatief landschap met een dakboerderij) liet al zien dat mijn hart bij de natuur en landschap ligt. Na een aantal jaar als architect gewerkt te hebben ben ik in 2018 gestart als landschapsontwerper bij IKL een stichting die zich bezig hield met het cultuurlandschap in Limburg. In 2021 ben ik voor mezelf gestart als landschapsontwerper.
Als landschapsontwerper heb ik een brede opdrachtenportefeuille, maar de groene schoolpleinen spelen sinds het begin een belangrijke rol. Ook hier probeer ik zoveel mogelijk ‘natuur’ te integreren. Ik werk alleen maar met inheemse planten, probeer een zo lang mogelijke bloeiboog te realiseren en zorg er voor dat ook voedsel voor vogels op het plein te vinden is. En wanneer mogelijk integreer ik water, als spelelement maar ook als natuurlijk element. Daarmee creëer ik zoveel mogelijk verschillende omgevingen; want niet alleen de natuur is gebaat bij zoveel mogelijk diversiteit maar ook de mens / het kind.
“Ik ben tevreden als ik van mijn opdrachtgevers hoor dat kinderen vol enthousiasme beestjes komen laten zien aan de docent. Dat ze graag willen helpen met het verzorgen van de planten. Dat er fijner wordt gespeeld en kinderen eigenlijk niet naar huis willen na school. Dan weet ik: we zijn goed bezig. En als ik ook nog hoor dat de docenten vaker buiten zijn in de pauzes, samen met hun eigen kinderen spelen op het plein en de lessen meer naar buiten verplaatsen, dan is het project voor mij helemaal geslaagd!”
Ik hoop dat het Springzaad netwerk mij waardevolle nieuwe samenwerkingspartners oplevert, nieuwe kennis brengt maar bovenal mijn inspireert om nog betere omgevingen voor kinderen te realiseren!
Door: Jeanette Vermeulen
Met tegen de 30 graden en een verkoelende golfslag op het strand was het een fluweelzachte dag vandaag.
De golven en de vloedlijn daagden uit om schepjes en emmertjes te laten staan en te spelen met dat wat van nature aanwezig is. Een vanzelfsprekend spel met zon, zee, zand en wind dat iedereen herkent. Over de golven springen en nat door het zand heen rollen. Vloed aan den lijve ervaren door met de handen een zandkasteel tegen het opkomende water in te bouwen. Ons strand, een puurder ecosysteem bestaat niet in ons landje. Een plek die vanuit zichzelf compleet is, waar ieder zich rijk kan voelen met helemaal “niets”.
Met eb scharrelen langs de vloedlijn en de schatten van de zee bekijken: schelpen, zeewier, mosselen en garnalen die nog rondschieten in de ondiepe plasjes gevormd door het zich terugtrekkende water. Zie HIER.
In Zandvoort vonden twee kinderen een paar maanden geleden zelfs een oerbot op het strand. Samen met Naturalis onderzochten zij hun vondst en ontdekten dat het een bot was uit het dijbeen van de steppenwisent. Waarschijnlijk losgekomen en aangespoeld bij een zandsuppletie aan de Zandvoortse kust. Een bot uit de laatste ijstijd -zo`n 30.000 jaar geleden- toen de Noordzee nog onderdeel was van de uitgestrekte mammoetsteppen.
En als wij even stilstaan bij de kracht van een habitat waarbinnen alles aanwezig is en eigendom overbodig, dan kunnen wij onze voorvaderen “ de jagers en verzamelaars” niet overslaan. Zij leefden ontspannen van de hand in de tand, scharrelden rond en staken in hun mond wat zij tegenkwamen. Niet meer dan hun buikje rond, immers meer dan dàt zou alleen maar meegesjouwd moeten worden. Zo trokken zij van plek naar plek en zodra er genoeg eten verzameld was stopten zij met foerageren en hadden de rest van de dag “vrij”. Samengevat onze voorvaderen deden niet aan toekomst of planning, hadden geen eigendom en waren onderdeel van hun natuurlijke omgeving.
Steeds meer vindingrijkheid resulteerde in overschotten en de noodzaak om te settelen. De overgang van jagers en verzamelaars naar de agrarische evolutie leek vooruitgang maar was in feite het begin van de ellende. Eenzijdige voeding doordat de wilde granen gedomesticeerd werden, ontstaan van nieuwe ziektes door het samenwonen op één plek. Zaaien, wieden, oogsten, bewaren en beschermen vergde een strakke planning en vooruit kijken. Niet minder maar meer werk en zorgen. Zo ontstond het zwoegen in het zweet des aanschijns. De directe verbinding met de natuur werd losgelaten en de fuik naar eigendom & bezit trok strakker aan. Zie boek; “Een kleine geschiedenis van de mensheid” Yuval Harari.
Oei, hebben wij het juist niet ingewikkelder gemaakt?
Inheemse volkeren leren hun kinderen van vroegs af aan de schoonheid van vrijgevigheid. Datgene weg te geven wat hen het dierbaarst is en er ook nog eens niets voor terug te verwachten.
Last but not least, mijn hond Tommie als voorbeeld anno 2025. Een vrije Friese stabij die vrolijk rondstruint op zijn dagelijkse speurtocht in het bos. Maar oh wee als hij een tè mooie stok ontdekt. Dan slaat zijn vrijheid in één klap om in paniek. Gestrest rent hij rond van plek naar plek: verstoppen, weer opgraven, verder zoeken naar een betere verstopplek en zeker ook dieper ingraven. Net zo lang tot hij doodmoe die prachtige stok maar achterlaat voor de volgende passant, om vervolgens kwispelend zijn weg naar zijn vrije Friese aard terug te vinden.
Tja, zo kan het tenslotte ook.
Afgelopen maanden heeft het bestuur van stichting Groene Pedagogiek (st GP) de mogelijkheden onderzocht om een onderdeel van stichting Springzaad te worden. De gesprekken met st Springzaad zijn zo positief verlopen dat we blij zijn u te melden dat stichting Groene Pedagogiek een werkgroep wordt binnen stichting Springzaad.
St GP beoogt kinderen en jongeren natuur te laten beleven in al haar verschijningsvormen, opdat deze deel gaat uitmaken van hun bestaan. Daartoe ontwikkelen en stimuleren we kennis over een pedagogische grondhouding die zich richt op de relatie tussen kind en natuur.
Het idee om voor groene pedagogiek een aparte stichting op te richten is ontstaan onder de vlag van
st Springzaad. In 2003 ontmoeten Kees Both, Ilse Vonder en Laura Minderhoud elkaar bij st Springzaad. Zij richten het zgn. Groen Pedagogisch Beraad op in 2011 en in 2016 ontstaat hieruit stichting Groene Pedagogiek.
We denken dat voor st GP nu het moment is aangebroken om terug te keren naar haar oorsprong, bij st Springzaad. Het gedachtengoed en alles wat st GP heeft ontwikkeld zal ondergebracht worden bij st Springzaad.
Werkgroep Groene Pedagogiek binnen st Springzaad
De nalatenschap van st. GP, waaronder publicaties, opbrengsten en foto’s van projecten en netwerkbijeenkomsten en een grondslagdocument ‘Wat is Groene Pedagogiek?’, wordt ondergebracht in de werkgroep Groene Pedagogiek (werkgroep GP) binnen st Springzaad. Twee bestuursleden, Laura Minderhoud en Marnix Viëtor zullen de werkgroep starten.
Marnix zet zijn zoektocht voort naar samenwerking rond het grondslagdocument en Laura zal zorgdragen voor het introduceren van het thema ‘Groene Pedagogiek’ binnen de Springzaad activiteiten (themadagen en publicaties). Tevens zullen we leden van beide stichtingen uitnodigen om actief mee te doen in de werkgroep, dit kan per onderwerp of structureel. De werkgroep GP krijgt een eigen plek op de website van Springzaad.
Nu de st GP onderdeel wordt van st Springzaad kan de werkgroep GP zich helemaal richten op de inhoud van groene pedagogiek, waarbij we kunnen leunen op een ervaren en succesvolle st Springzaad, met een groot organisatorisch vermogen en een actief netwerk. De werkgroep GP zal zich in aanvulling op de inhoud van groene pedagogiek, ook richten op het delen van kennis binnen en buiten het Springzaad / Oase netwerk.
Tijdens een themadag van st Springzaad na de zomer zal de werkgroep Groene Pedagogiek worden geïntroduceerd en zullen we een groen pedagogisch thema verzorgen. Op deze themadag kunnen de leden elkaar ontmoeten en maken we kennis met de Springzaad-cultuur. Voor de Springzaadleden is dit een introductie van Groene Pedagogiek.
Hopelijk zien we u na de zomer op een Springzaad themadag!
Zonnige groeten van Laura, Marnix en Angelique
